larissa-in-oeganda.reismee.nl

Mijn eerste week ziekenhuis

Hallo allemaal,

Hier is hij dan mijn nieuwe beloofde blog. Ik begin mijn draai al steeds meer te vinden. En de dagen zonder stroom in mijn leven begint aardig op te lopen haha. Zo is het al niet meer op 1 hand te tellen. Over mijn draai vinden ik ben nog niet gewend aan de salamanders. Zo ben ik woensdagavond een uur bezig geweest om een salamander uit mijn kamer te krijgen met een zaklamp en een bezem. Want ik moest iets te doen hebben zonder stroom.

Deze week was mijn eerste week in het ziekenhuis. Ik zit op de afdeling OPD dat is vergelijkbaar met een spoedeisende hulp gecombineerd met een huisartsenpraktijk. Ik kom dus alle doelgroepen tegen wat ontzettend leuk is. Het was nu al ontzettend leerzaam maar een wereld van verschil met wat ik gewend ben. Zo gaan de patiënten met een infuus in hun hand naar huis en komen ze de volgende dag weer terug. En als wij een antibiotica kuur nodig hebben dan krijgen we dat in pil vorm voor thuis of via een infuus in het ziekenhuis. Hier geven ze gewoon de hele vloeistof langzaam in een paar minuten. En op de dagen dat er geen stroom was ging het werk in het ziekenhuis gewoon door. In Nederland zou het drama worden want als je er over na denkt eigenlijk is echt alles op stroom in onze ziekenhuizen. Het is dus wel echt even wennen hoe alles hier gaat. Maar wat wel bijzonder is, is dat ze de mensen helpen met eigenlijk niets. Zo was er donderdag een jongen die een ongeluk met zijn motor had gehad. Hij had overal wonden en veel pijn aan zijn boven been. Ik mocht hem twee injecties geven en mijn collega's helpen. Want ze hebben zo weinig mensen en materialen om de jongen te helpen dat was wel heftig om te zien. Zo stabiliseerden ze zijn bovenbeen met karton en verband en werdt de vensterbank als tafel gebruikt. Dat had ik trouwens nog niet verteld maar privacy is niet echt iets waar ze gebruik van maken. Dus zo werd de jongen geholpen op de gang en kwamen er zoveel mensen bij kijken zowel familie als andere patiënten die moesten wachten. Toen de wonden schoongemaakt waren en zijn kin gehecht kon hij naar de X-ray. Daaruit bleek dat de jongen zijn bovenbeen lelijk gebroken had. Dit moest met een operatie aan elkaar gezet worden alleen had de jongen en zijn familie hier geen geld voor. De volgende dag toen ik kwam bleek gelukkig dat ze toch op een of andere manier het geld bij elkaar hadden gekregen waardoor de jongen in Kampala geopereerd kon worden. Zo zie je dus maar weer dat hier armoede is. Net zoals dat ik een aantal kinderen voorbij zag komen met infecties doordat ze geen ondergoed dragen. Een dus vrij heftig en leerzaam weekje ziekenhuis. Maar ik heb zin om aan de slag te gaan en hier nog zoveel meer te leren. En ik heb ontzettend leuke collega's daar heb ik wel geluk mee want, ik had afgelopen week wel een paar mindere dagen.

Ik ben nog niet begonnen met het wondzorg project omdat, de scholen hier nog vakantie hebben. Wanneer ik hier mee ga starten is nog een beetje onduidelijk maar dat zal denk ik over twee weken zijn. Maar dat laat ik jullie dan uiteraard weten.

Mijn weekend was verder rustig en moest ook wel even bijkomen van een week ziekenhuis. Gisteren ben ik alleen naar Mukono geweest in de taxi om in de supermarkt wat spullen te halen. En de taxi is hier al een avontuur. Zo kunnen er 14 mensen in een taxi en zaten we op de terugreis met 23 mensen in 1 taxi waaronder 3 kinderen. Eerlijk gezegd het had wel iets dat je dat mee maakt want, het is niet eens te vergelijken met een volle stadsbus. Op de terugreis kregen we pech en gelukkig zijn ze hier van alle markten thuis en maakte iemand het busje even en konden we weer verder. Het was een goedkoop dagje voor taxi op en neer, boodschappen en een overheerlijke lunch voor ongeveer €13,-

Zo dat was weer een best lang verhaal. Inmiddels zit ik weer zonder stroom dus weer een verrassing wanneer het terug komt. Ik heb zin in aankomende week en ben benieuwd wat het me gaat brengen. Komende week ga ik ook even bedenken en regelen waar ik het weekend heen ga. Jullie horen weer snel wat van mij.

Liefs




Reacties

Reacties

Lisa

❤️❤️ Nu al benieuwd naar het volgende verhaal.

Elles

Lisa had hele verhalen nadat ze met je contact heeft gehad. Zet hem op meissie!

Ger en Lies Booy

Onverstelbaar wat jij meemaakt in 1 week en er volgen nog heel veel meer. Daarnaast doe je ontzettend veel ervaring op, dat kan niemand je ooit afnemen. Een knots van een voorsprong die je krijgt op de mensen die hier blijven. Moedig.. Als je het af en toe moeilijk hebt, wat heel logisch is zo ver van huis, denk dan aan al die mensen hier die jou bewonderen. Liefs van Ger en Lies.

Juf Judith

Larissa,
Goed bezig!!!
Succes met je werk en alle nieuwe ervaringen.
Hartelijke groet uit Drachten!

Nynke

Je bent een topper, ben trots op je ❤️

Marieke

Mooi verhaal Larissa!! Wat een mooi avontuur 😘

beppe Sietske

Dag lieverd
wat weer een mooi verhaal. Fijn om dat te horen. Heb nu het gevoel dat je
dichtbij bent. Ga zo door meisje. Dikke tuut van beppe Sietske.

Tante Erika

Hey,

Wat een mooi verhaal weer, zo krijgen wij ook meer een idee hoe het daar werkelijk is. Net wat ome Ger en tante Lies zeggen, er zijn veel mensen die bewondering voor jou hebben, daar ben ik 1 van. Dikke kus

Paul en Inge

Geweldig om je verhalen te lezen, wat maak je wat mee zeg.. je beschrijft het allemaal zo duidelijk dat wij het gevoel hebben bij je te zijn. Liefs en knuffel van ons

Karin

Wat schrijf je je ervaringen prachtig op voor ons. Mooi om van jouw te horen hoe het daar dagelijks is. Dingen die wij ons niet kunnen voorstellen. Fijn ook dat he in je vrije tijd op avontuur gaat. Ik kijk uit naar je volgende blog.

Tante Aukje

Hee Larissa!!
Wat blijven we op deze manier goed op de hoogte van je wel en wee. Blij dat je het zo goed doet. Vooral zo doorgaan. De tijd zal ook voorbij vliegen!! Hier is alles goed. Koud, regen en harde wind. Dikke kus. In gedachten zijn we bij je. Liefs van ons allemaal.

oma biegel

Lieve Larissa
geweldig wat je allemaal meemaakt .
storm en regen is het hier.
Fijn dat je leuke collega's hebt .die heb je nodig .
ik kijk uit naar je volgende blog ;liefs oma biegel.

Annie

Hallo Larissa.
Wat een verhaal weer en wat een ervaringen zie alweer uit naar het volgende.liefs van mij.annie

Rinze

Jeetje wat een verhaal!
Heel veel succes en plezier met deze fantastische ervaring.

Tante annemarie

Mooi om te lezen wat je allemaal meemaakt.
Wat een verschil met hier zeg wat een ervaring voor je
We zijn super trots op je 😘😘

oma biegel

Lieve Larissa
hoe kan dat ,met zoveel in een taxi .
een paar op het dak gebonden ?
als jij het maar niet bent.
liefs oma biegel

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel4Change